de voornamenexpert
Vannacht droomde ik over een (niet mijn) baby die Fienayaëlle heette. Ik was er (toen) trots op dat ik zoiets geweldigs had weten te verzinnen en bij het wakker worden wist ik zelfs de spelling nog. Brrr.
Misschien tijd om eens een andere bezigheid te zoeken 🙂
Ok, het is niet echt voornamengerelateerd nieuws, maar ik schoot in de lach door de (schattige) foto van de kleine Katie-Lee Webster, die – slechts tien weken oud – een bos haar heeft waar je u tegen zegt.
Haar ouders, Danny Webster en Steph Pleasance (19) verbazen zich over het aantal mensen dat vraagt of hun dochter een pruik draagt.
En wat zijn die Britten toch geweldig als het op woordspelingen aankomt. De Daily Mail plaatste vandaag een volle pagina met een foto van het Britse meisje met de titel: “The future is orange“.
Ook de haren van Eden Lurie (die een Photoshop kappersbeurt kreeg voor haar paspoortfoto), Jamie Hetherington en Charlie Zecca zijn de moeite waard 🙂
[6-9-07] Mijn moeder wees me op de volledige naam van de Spaanse schilder Pablo Picasso (1881-1973).
“Zou die man z’n eigen naam hebben kunnen onthouden? Je kunt niet eens zien waar de voornaam ophoudt en de achternaam begint.
Pablo Diego Jose Francisco de Paula Juan Nepomuceno Crispin Crispiniano de la
SentissimaSantísima Trinidad Ruiz Blasco Picasso y Lopez”Hmmm. Ik vind Crispin helemaal geen slechte naam. En Ruiz zou best het broertje van Tex en Diaz kunnen zijn.
[7-9-07] Lezer(es) Ikke meldt in een reactie dat de namen Ruiz tot en met Lopez achternamen zijn, dat het Santísima en niet Sentissima is (foei Wikipedia) en dat “Francisco de Paula” en “Juan Nepomuceno” vermoedelijk gezamenlijk één voornaam vormen.
Ook interessant: Spaanse baby’s kunnen tegenwoordig niet meer dan twee namen krijgen. Voornamen of achternamen, dat is nog even mijn vraag.
Dank voor de aanvullingen Ikke!
Van de week reisde ik per trein tussen de stations Hoofddorp en Duivendrecht. Bij station Zuid WTC stapten twee collega’s (van elkaar, niet van mij) in die hun conversatie voortzetten vanaf de twee tegenover mij gesitueerde zitplaatsen.
Het ging over hypotheekrentes en een volslagen-ten-onrechte-afgekeurd-verslag en mijn aandacht dreef terug naar mijn Metro/Spits/De Dag/whatever.
Totdat ik de zin: "Ja, dat is toch altijd moeilijk, een goede voornaam vinden" opving. Vanaf daar ging het gesprek snel, eindigend in een niet geheel onopgemerkte proest van mijn kant.
– "Inderdaad, meisjesnamen zijn zo lastig! Maar hoe heet jouw jongste zoon ook alweer?"
– "Jaylano!" (Jellano? Jelano? Jelayno? Gellano? Geil-ano?)
– "Nou, dat is een aparte naam, echt leuk!"
– "Ja, we dachten, als hij ouder is en hij vindt Jaylano te kinderlijk, dan kan hij zich altijd nog Jelly noemen."
– "Zo, daar hebben jullie echt over nagedacht, slim zeg!"
De conversatie ging na een vuile blik op mij (zie: proest) onmiddellijk over op wat ze die avond zouden gaan koken.
En ik kon alleen maar denken aan die arme Jelly, die waarschijnlijk pudding voorgezet zou krijgen.
Geboren op 25 juli 2007 in het Alaska Regional Hospital’s Birth Center: Almagam Justice.
Een naam om kiespijn van te krijgen.