De Opmars Van Nietszeggende Bedrijfsnamen

Onze Taal bericht deze maand over de teloorgang van Nederlandse bedrijfsnamen, die soms na meer dan een eeuw in gebruik te zijn geweest, worden ingeruild voor een nep-griekse of latijnse verzinselnaam.

En niet alleen dat: de nieuwe namen lijken ook allemaal op elkaar:

“Kijk naar het volgende, willekeurige rijtje namen met een K: Kijkshop, Kwantum, Kruidvat, Kwekkeboom, Klene, KLM.

En daarna naar het volgende rijtje: Corio, Cordaan, Cordares, Corus, Coris, Cordis, Cordys, Corbis, Corbis Plus, Cordius, Cordaid, Corelio.

Wie drie of, oké, twéé dan, van de twaalf Corren uit dit cor-porate rijtje meteen kan thuisbrengen, wint vast ook elk potje Triviant.”

Sluit mooi aan bij mijn ergernis verbazing over neppige nieuwe namen voor woonwijken en voorzieningen in Vinexgebieden.

En alhoewel ik door mijn werk wél weet wie Cordys, Corio (althans, de vastgoedbelegger), Corus en Cordys zijn, win ik nooit met Triviant.

Link: Corus, Coris, Corio, Corbis: Over nietszeggende bedrijfsnamen [pdf bestand]

Spannende Spelling: Jäden

[update 7-4-07] Het hele verhaal blijkt op een misverstand te berusten: het kind heet toch “gewoon” Jayden. Hè, jammer *grijns*

[oorspronkelijk bericht 29-3-07] Op het namenprikbord meldt een van de vaste bezoekers:

Gister is mijn collega bevallen van een zoontje.
Hij heeft de naam: Jäden.

Quinty en Jäden

Ik kan dan niet anders dan grinniken. Waarom toch deze Heidi & Peterspelling?

Gewoon Jaden was toch voldoende geweest, of desnoods, voor definitieve en onweerlegbare het-is-djeedun-en-niet-jaa-den-duidelijkheid: Jayden?

Naam In Het Nieuws: Daley

Vandaag werd bekend dat Daley Blind, de net 17-jarige zoon van Danny Blind, zijn eerste profcontract heeft getekend. Hij staat tot 2010 onder contract bij “thuisclub” Ajax.

Danny (eigenlijk: Dirk Franciscus) Blind, de ex-voetballer en voormalig Ajax-trainer heeft drie kinderen met zijn vrouw Ivonne: Franky, Daley en Zola.

De toekomstig technisch directeur van Sparta kwam in december 2006 in opspraak toen hij in beschonken toestand een vrouw en haar 2-jarig kind aanreed.

Daley Blind speelt al sinds zijn achtste verjaardag voor Ajax, dus is er net als vader Blind ook goed thuis.

Daley is een naam die in Engelstalige landen zeer frequent voorkomt als achternaam, en minder vaak als voornaam.

Volgens Behind the Name is Daley afgeleid van de Ierse achternaam Ó Dálaigh, wat letterlijk “afstammeling van Dálach” betekent. De naam Dálach betekent “samenkomst” in Gaelic.

Foto via Log-isch (Daley Blind en een andere zoon-van: Robbin Kieft)

Iedereen Haar Eigen Tijdschrift

Vandaag op de achterpagina van Het Parool door Hans Hoekstra een aardig berichtje over het gebruik van voornamen als tijdschrifttitel. Ik tik het maar even over, ben te lui om te scannen.

Catherine ligt nu naast Linda

Na Linda ligt sinds deze maand ook Catherine in de kisosk.

Linda is vernoemd naar tv-presentatrice Linda de Mol.

Deze glossy voor ‘leeftijdsloze vrouwen vanaf veertig’ ontleende de naam aan presentatrice Catherine Keyl, ook betrokken bij de redactie.

We kennen ook O, maar dat is een eenletterig Amerikaans blad, vernoemd naar Oprah Winfrey: The Oprah Magazine.

Het blad Felderhof bestaat ook, maar dat is een achternaam.

Een lijstje voornaam-bladen:

Anita: stripblad voor meisjes 1977-1985, vernoemd naar stripfiguur; naar eigen zeggen zusje Tina

Beatrijs: katholiek weekblad voor de vrouw, in 1967 opgegaan in Libelle

Eva: sinds 1997 ‘lifestyle magazine voor christelijke vrouwen’; totaal anders dan blad met dezelfde naam, dat verscheen van 1933-1942; ‘het gemoderniseerde weekblad voor de gedistingeerde vrouw’

Iris: verscheen van 1947 een paar jaar; typeerde zich als ’tijdschrift voor de vrouw en haar levenskunst’

JAN: staat sinds 2005 voor Just Another Name; JAN is misleidende naam voor in 2005 gelanceerde vrouwenglossy

Johan: voetbalblad vernoemd naar Johan Cruijff; verscheen tot 2005; voortgezet door VI onder de naam Nummer 14;

Katrien: vernoemd naar Katrien Duck; in 1999 gelanceerd als vrouwelijke tegenhanger van het blad Donald Duck

Linda: vernoemd naar Linda de Mol; staat centraal in dit sinds 2003 verschijnende vrouwentijdschrift

Margriet: niet vernoemd naar prinses Margriet, want dit weekblad voor de vrouw verscheen al in 1938, het jaar waarin Beatrix werd geboren; prinses Margriet verscheen in 1945 op het omslag van Margriet

Bron: Het tijdschriften boek [sic], Waanders Uitgevers/Koninklijke Bibliotheek

Maar ik mis nog:

Bobo: kleutertijdschrift, maar in NL beter bekend als geuzennaam voor omhooggevallen bestuurders van bedrijven en overheden 

Disney: stripblad voor kinderen; ooit een achternaam, maar nu vrij algemeen in gebruik als Nederlandse uniseksvoornaam

Eppo: ter ziele gegaan strip-tijdschrift voor jongere ouderen; tegenwoordig geassocieerd met een “lijpe gozer”

Esta: over-hyped vrouwenblad voor wannabe twintigers

Marie Claire: dure maar internationale maandblad-variant op de Viva

Maxim: mannenblad met verantwoord bloot, van vrouwen wel te verstaan

Ode: tijdschrift met onnavolgbaar onderschrift – mensen die zoeken naar de inspiratie van mensen die de wereld veranderen – maar dat de hoofdredacteur in staat stelt in San Francisco te wonen; een meisjesnaam die in populariteit toeneemt onder mensen die Lotte en Sanne moe zijn

Okki: kindertijdschrift dat ik van mijn moeder nooit mocht lezen omdat ze vond dat ik beter gewoon een boek konden lezen; voornaam die alleen gebruikt wordt door mensen die gefrustreerd zijn dat ze vroeger geen abonnement op de Okki kregen

Sjors: die van Sjimmie; beter te bewaren als tijdschrifttitel of als hondennaam dan als kindernaam

Tina: meisjesblad wat ik van mijn moeder nooit mocht lezen vanwege het te hoge “bakvissengehalte”

TIP: bij (alweer) mijn moeder thuis een kookschrift; in Amsterdam vooral een naam die ouders kiezen voor hun kind dat in de kort & stoertrend moet passen

Viva: was de voornaam er al vóórdat het dertigers-beide-benen-op-de-grond-blad er was? Feit is dat meisjes tegenwoordig deze naam krijgen van hun net-niet hippe moeders. En dat ik dit tijdschrift ook niet mag lezen van mijn moeder, maar dat ik dat lekker toch doe want ik ben inmiddels 25 jaar voorbij de Okki en ze ziet het toch niet *hoi mam!*

Zie in Viva-is-het-een-voornaam?-verband ook: Fancy, Flair, Libelle, Nouveau en zelfs Story voor sneue jaren ’00 kinderen die uunicqe moeten zijn…

En dan ook nog enkele twijfelgeval-tijdschriften: Ariadne (At Home), Barbie (Club), Donald (Duck), Suske (en Wiske), Veronica (Magazine), Winnie (de Poeh)

Papierwerk In Japan

De vader van het nog-niet-geboren jongetje in Japan, waarover ik eerder deze week schreef, geeft in een vervolgpost de reden voor het kiezen voor een Japanse naam voor zijn zoon.

Ik durf niet te denken hoe lastig het voor mij zou zijn om de boel te laten registreren in Japan. Ik heb drie voornamen, een achternaam in twee delen en een kerel met een achternaam uit vier delen.

In Japan wordt mijn roepnaam dan “Van” en mijn achternaam Astrid. Not too bad 🙂